Kijkje in de keuken

"Happiness is not something ready made. It comes from your own actions." ~ His Holiness the Dalai Lama

Tuinbonen – een ode 10 juli 2012

Filed under: Inspiratie,Recepten,Seizoensgerechten,Uncategorized — Elke van Putten @ 21:53
Tags: , , ,

Nee pap, tuinbonen zijn geen koeienvoer. Verre van! Ze zijn om blij van te worden. Ze roepen immers herinneringen op.

Aan mijn kleine omaatje die de hele dag met transparantzachte handen voor het raam bonen kon doppen. Voor de hele familie. En dat was er eentje! En dat ze dan steevast over haar bril keek als ik haar groette. Met een glazige blik, want echt zien deed ze me niet natuurlijk. Anders had ze wel geweten dat ik mijn nichtje niet was.

En aan mijn schooltijd. Nog niet zo heel lang geleden. Tenzij je twintig jaar heel lang vindt. Maar dat vind ik niet. Echt niet, hoor. In die tijd was ik lid van de redactie van de schoolkrant. Die droeg een naam, nog dubieuzer dan zijn reputatie: De Tuinboon. In het jaar na mijn eindexamen vonden ze dat de krant een echte naam verdiende. Het werd Het Carool. Ik vond het niks.

Dit jaar groeiden er tuinbonen op mijn eigen landgoed. Daar had ik ze natuurlijk eerst zelf geplant. Iedere dag even kijken en luizen wegjagen, helaas. Tot de bonen een maat bereikten die ik oogstacceptabel vond. En dan pukken en doppen.

Bonen doppen is meditatie. Ik snap wel hoe mijn kleine omaatje dat uren volhield. Top eraf. Rug openbreken. Duim erin. Ris. Vier of vijf, soms wel zes dikke bonen in het vergiet. Dop in een krant. Nog ‘ns. Top eraf. Rug openbreken. Duim erin. Ris. Dop in een krant. Bij de rest. En je dan verwonderen hoe het gele topje soms wel en soms niet loslaat.

Tuinbonen moet je niet te lang koken. Breng eerst het water aan de kook. Dan is een minuut of vier, vijf genoeg. Snoepen mag, terwijl je je maaltijd verder bereidt. En mooi hè, dat het velletje zo rustiek rimpelt.

Nee pap, tuinbonen zijn geen koeienvoer. Verre van! Ze zijn om blij van te worden.

*

Wat heb je nodig voor 4 ruime porties tuinbonensalade?
+/- 300 gram verse tuinbonen (met dop is dat een flinke zak vol)
+/- 300 gram peultjes
3 bosuitjes
1 handvol gemengde kiemen

Voor de dressing:
een half uitje (klein)
1 teentje knoflook
2 handjesvol verse muntblaadjes
40 ml witte wijnazijn
60 ml extra vierge olijfolie
2 eetlepels heldere honing
zout en peper naar smaak

Hoe ga je te werk?
Dop de bonen en spoel ze even af. Haal de topjes van de peultjes. Snij van de bollende kant naar de vlakkere kant. Zo neem je het draadje dat over de vlakke kant loopt mee af. Spoel ook de peultjes even en blacheer ze. Breng daarvoor ruim water aan de kook en leg ze er drie minuten in. Giet ze af in een vergiet en spoel direct met koud water. Het kookvocht vang je op en gebruik je weer voor de tuinbonen. Kook die zo’n vier of vijf minuten, giet ze af in een vergiet en spoel ze met koud water.

Meng de peultjes en de tuinbonen in een grote schaal en voeg er de in smalle ringen gesneden bosui en de kiemen aan toe. Doe voor de dressing alle ingredienten in een keukenmachine of blender of gebruik een staafmixer. Proef goed. Vertrouw op je eigen keukenmagie. Verdeel de dressing over de salade of serveer apart.

Langzaam eten met zo nu en dan je ogen dicht.

Advertenties
 

4 Responses to “Tuinbonen – een ode”

  1. Steven Says:

    Ik wil je hierbij graag laten weten dat ik je foodblog heb opgenomen in onze foodblog-feed verzameling: ChefinaBox.collected.info. Een realtime overzicht van alle artikelen van alle Nederlandse foodblogs plus een aantal van de leukste Engelstalige. Voor iedereen die net zo van Foodblogs houdt als wij!

    Als je het een fijne pagina vindt zouden we het leuk vinden als je een linkje op je blog plaatst!

    Groetjes en blijf bloggen!

    Steven van Chef in a Box

  2. Ziet er super lekker uit. Ga ik zeker proberen!

  3. Corrie Hoogendoorn Says:

    Zoals jij denkt dat jouw omaatje ze dopte zo dopt mijn Peter zijn bonen ook! Maar ik vertel dan steevast het verhaal over hoe jou oma ze dopte. Misschien op haar eigen manier maar dat ging als volgt: Ze nam een boon met twee handen beet en voelde gelijkertijd waar de inhoud zat en duwde er zo boon voor boon uit. Wat over bleef was een soort gerafelde reep. Zoiets als een bepaald soort spijkerbroek waar overdwars in geknipt is.
    Overigens een recept om van te smullen. De mijne wil de bonen met alleen bonenkruid en spekjes en een gekookte aardappel!!
    Moet ik toch eens bij jou komen eten!
    Je tante uit den Haag.

  4. LvB Says:

    Ik heb er vaak en veel van gegeten, de door jouw overgrootmoeder gedopte. In een witte saus waar een snufje nootmuskaat overheen ging. De bonen vond ik lekker, viste ze eruit, de saus werkte ik weg door de aardappels.
    De smaak van de frisse dressing zou oma, evenals mij gisteren, heerlijk gevonden hebben. Dat is zeker.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s