Kijkje in de keuken

"Happiness is not something ready made. It comes from your own actions." ~ His Holiness the Dalai Lama

De ultieme zomertaart 12 mei 2013

Hollandse aardbeien. Van de koude grond.zomertaart

Ik zou er spontaan mijn verjaardag voor gaan vieren.

Dat is het nieuwe: “Daar kun je me ’s nachts voor wakker maken.” Je kunt me namelijk voor heel veel dingen ’s nachts wakker maken en dan zal ik je er nog om bedanken ook. Maar krijg het maar eens voor elkaar om me met plezier mijn eigen verjaardagsfeest te laten organiseren. Knappe jongen. Ik ben namelijk een zomerkind. Van augustus. Als iedereen op vakantie is. ‘Nough said.

Maar Hollandse aardbeien. Van de koude grond. Ik zou niets liever delen met al mijn vrienden en familie. We maken er een feestje van. Met aardbeien in alle mogelijke verschijningsvormen. Waaronder deze:

Wat heb je nodig voor een springvorm van 24 cm?
Voor de bodem

250 g gemengde noten (ik gebruik hazelnoten, amandelen en walnoten)
15 zachte plakkerige dadels, zoals medjool
1 eetlepel honing of agavesiroop
20 g gesmolten plantaardige margarine (optioneel)

Voor de vulling
+/- 500 g verse aardbeien
+/- 125 g blauwe bessen
3 -6 eetlepels zwarte bessen dixap of een siroop naar smaak. Let op dat gelatine niet werkt met bijvoorbeeld ananas!
500 ml water
10 g / 6 blaadjes gelatine (vegetariërs gebruiken agar agar)

Hoe ga je te werk?

Bedek de bodem van de springvorm met bakpapier en vet de randen heel licht (!) in. Doe alle ingrediënten voor de bodem in de keukenmachine en laat die een paar minuten hard werken voor je. Hak en meng net zo lang tot je een plakkerige bal hebt. Die kun je zo grof of zo fijn maken als je zelf wilt. Heb je geen keukenmachine, dan zou je kunnen kiezen voor een klassieke koekjesbodem zoals deze. Verdeel het “deeg” over de bodem van de springvorm, druk het goed aan en zet een dik half uur in de koelkast, zodat de margarine weer opstijft. Die fungeert samen met de dadels als bindmiddel.

Leg de blaadjes gelatine in koud water te weken. Doe dat net zo lang tot ze helemaal zacht zijn. Meng het water en de dixap. Proef er zo nu en dan van om te zorgen dat het niet te zoet wordt. Stop als je denkt: “Ha. Lekker.” Verwarm de vloeistof, maar breng het niet aan de kook! Zet het vuur uit en roer de blaadjes gelatine een voor een door de vloeistof. Blijf roeren tot ze helemaal zijn opgelost. Laat de vloeistof nu afkoelen. Dat kan bijvoorbeeld door hem over te gieten in een au bain marie met ijswater. Was de bessen en aardbeien, laat ze drogen en verdeel ze over de bodem van de taart. Liever meer dan minder! Roer zo nu en dan nog even door de vloeistof. Als die lobbig wordt, maar nog niet is gegeleerd, giet hem dan over de bessen en de aardbeien en zorg dat hij goed verdeelt. Zet de taart nog een paar uur in de koelkast totdat de gelei goed gehard is.

Dan serveren. Zonder slagroom natuurlijk, want dat vind ik zonde!

To do: taart verdient een véél betere foto.

Advertenties
 

5 Responses to “De ultieme zomertaart”

  1. Kelly Says:

    Mmmm heerlijk deze komt op mijn to-make-list 😉

  2. wendywie Says:

    Reblogged this on wendywie.

  3. Corrie Hoogendoorn Says:

    Maar of de aardbeien al van de koude grond komen……? Het zullen wel hollandse zijn maar uit de kas. Als dochter van diezelfde opa van jou weet ik dat we in juni/juli die aardbeien afplukten die in rijen op het veld stonden met stro er tussen. ’t Is nou nog veuls te koud!
    Je hebt er wel een mooi verhaal van gemaakt en de taart ziet er zeer appetijtelijk uit. Kus van je tante uit den Haag.

    • Goed gezien. Ik heb een beetje gesmokkeld, tante… De foto en het recept stammen uit zomer 2011 🙂 Heb dit weekend wel aardbeien gekocht. Veel te duur en overduidelijk uit de kas. Die haalden het natuurlijk niet bij het echte werk. Maar toch…

      Kus terug voor jullie allemaal.

  4. LvB Says:

    Kijk, in deze taart komen de liefdes van twee familie’s samen in één taartenbakkende kleindochter. Mijn vader, jouw opa Jan Hoogendoorn was een van de beste aardbeienkwekers van de koude grond in Brabant. Je overgrootmoeder Wilhelmina Ulens-Buis de moeder van mijn moeder, in haar tijd, de onovertroffen taartenbakker van de streek.
    En ik, och van die lui daartussenin zou buurman Jules de Corte zeggen!
    Maar als je moeder heb ik je toch maar mooi die genen doorgegeven……


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s